SZD-9 "BOCIAN"

Dwumiejscowy szybowiec Bocian został zaprojektowany i skonstruowany przez M. Wasilewskiego, R. Zatwarnickiego i J. Sandauera. Oblatany w marcu 1952r. , doczekał się wielu modyfikacji. W ciągu kilkunastu lat wyprodukowano 620 egzemplarzy w różnych wersjach, z czego 360 sztuk poszło na eksport. Przez długie lat Bocian należał do podstawowego sprzętu aeroklubów regionalnych i był jednym z głównych szybowców przeznaczonych do szkolenia na pilotów szybowcowych. Obecnie są nadal eksploatowane.

Dane Techniczne:
Konstrukcja- drewniana
Rozpiętość- 17.80 m
Długość- 8.21 m
Powierzchnia nośna- 20 m2
Prędkość przeciągnięcia- 60 km/h , opadanie 0,97 m/s
Prędkość ekonomiczna- 70 km/h  , opadanie 0,83 m/s
Prędkość optymalna- 80 km/h  , opadanie 0,84 m/s
Prędkość dopuszczalna- 185 km/h
Dopuszczalna prędkość otwarcia hamulców  - 185 km/h
Dopuszczalny ciężar w locie-  531 kg
Ciężar własny- 345 kg
Obciążenie powierzchni- 27 kg / m2
Dopuszczalny współczynnik obciążenia + 6.0 , - 3.0 G
Doskonałość - 26
Szybowiec dopuszczony jest do - akrobacji podstawowej i lotów nocnych

SZD-50-3 "PUCHACZ"

Dwumiejscowy szybowiec szkolno-treningowy, zaprojektowany przez A.Meusa. Prototyp oblatano w 1976r. Szybowiec ten uzyskał certyfikaty międzynarodowe, eksploatowane do dnia dzisiejszego, zarówno w kraju i w kilkunastu krajach świata. Zbudowano 286 egzemplarzy, z czego 196 na eksport .Pierwszy prototyp uzyskał nazwę SZD-50-1 DROMADER, a następnie jego drugi prototyp określono jako SZD-50-2 PUCHACZ i na jego podstawie przygotowano dokumentacje seryjną. Był on eksportowany do 12 krajów. Koncepcja tego szybowca miała zapewnić aeroklubom krajowym nowoczesny sprzęt do podstawowego szkolenia i treningu, prowadzonego metoda dwu-sterową. Był przewidziany do zastąpienia szybowców CZAPLA i BOCIAN. Wyszkolenie na tym szybowcu miało umożliwić bezpośrednie laszowanie się pilotów no nowoczesne szybowce treningowo-wyczynowe. W tym czasie w szybownictwie światowym odczuwano brak nowoczesnego laminatowego szybowca tego typu. Puchacz jest wolnonośnym grzbietopłatem o konstrukcji laminatowej z kabiną , w której siedzenia usytuowano w tandemie, z jednośladowym dwu kołowym podwoziem, ze stałym kołem głównym i przedni oraz płozą ogonową. Skrzydło ma obrys trapezowy z ujemnym skosem i dodatnim wzniosem, zaprojektowano je z profilami laminarnymi. Ma on lotki i hamulce aerodynamiczne, wysuwane na wierzch i spodzie skrzydła. Konstrukcja jednodźwigarowa, bez żeber, lecz z pokryciem przekładkowym typu laminat-pianka-laminat. Kadłub również ma konstrukcje laminatową oraz kabinkę nakrytą jednocześnie limuzyną. Przyrządy pokładowe montowane są w przedniej i tylnej kabinie.

Dane Techniczne:
Konstrukcja- laminatowa (kompozytowa)
Rozpiętość- 16.67 m
Długość- 8.38 m
Powierzchnia nośna - 18.2 m2
Prędkość przeciągnięcia - 60 km/h
Prędkość ekonomiczna - 75 km/h
Prędkość optymalna- 85 km/h
Prędkość dopuszczalna- 215 km/h
Dopuszczalna prędkość otwarcia hamulców- 215 km/h
Dopuszczalny ciężar w locie- 570 kg
Ciężar własny- 370 kg
Dopuszczalny współczynnik obciążenia + 5.3 , - 2.65 G
Doskonałość- 30
Szybowiec dopuszczony jest do - akrobacji podstawowej.

SZD-51 "JUNIOR"

Prototyp oblatany w 1980 r, w produkcji od 1982 r. ,zbudowano 193 egzemplarze z tego 138 na eksport. Jest to szybowiec klasy klubowej przeznaczony do całego cyklu metodą szkolni-treningowego, począwszy od samodzielnego lotu na szybowcu dwumiejscowym aż do wykonywania lotów wyczynowych i zawodniczych .Spełnia on wymagania przepisów JAR-22 w kategorii U. Ma układ wolnonośnego ramienia z usterzeniem w kształcie litery T, ze stałym jedno kołowym podwoziem z hamulcem tarczowym i kółkiem ogonowym. Dwudzielne skrzydło ma obrys trapezowy, bez skosu lecz ze wzniosem dodatnim 3 stopnie. Zastosowano w nim profile laminarne oraz jednodźwigarową konstrukcje z przekładkowym pokryciem, wypełnionym pianką. Zastosowano hamulce aerodynamiczne wykonane z duralu i usytuowano je na wierzchu skrzydła. Przy montażu skrzydła na kadłubie wszystkie napędy łączą się automatycznie. Kadłub ma centralną rurową kratownicę. Jego część tylna wykonana jest z laminatu z pół-wręgami i żebrami. Usterzenia mają wolnonośną konstrukcję i obrysy trapezowe oraz składają się ze stateczników i sterów. Wyposażenie szybowca obejmuje 6 przyrządów pokładowych . Na zamówienie montuje się aparaturę tlenową i radiową.

Dane Techniczne:
Konstrukcja - laminatowa (kompozytowa)
Rozpiętość - 15 m
Długość - 6.69 m
Powierzchnia nośna - 12.51 m2
Prędkość przeciągnięcia - 55 km/h , opadanie 0,65 m/s
Prędkość ekonomiczna - 62 km/h, opadanie 0,59 m/s
Prędkość optymalna - 85 km/h  , opadanie 0,72 m/s
Prędkość dopuszczalna - 220 km/h
Dopuszczalna prędkość otwarcia hamulców - 220 km/h
Dopuszczalny ciężar w locie - 380 kg
Ciężar własny - 240 kg
Obciążenie powierzchni - 30.4 / m2
Dopuszczalny współczynnik obciążenia + 5.3 , - 2.65 G
Doskonałość - 35
Szybowiec dopuszczony jest do - akrobacji podstawowej.

SZD-30 "PIRAT"

Jednomiejscowy szybowiec treningowy, zaprojektowany przez J. Śmielkiecza, oblatany w 1966 r, produkowany przez ponad 10 lat, zbudowano 813 egzemplarzy , używany w 20 krajach. W aeroklubach regionalnych Pirat jest głównym szybowcem służącym do przeszkalania początkujących pilotów z szybowców 2 miejscowych na 1 miejscowe

Dane Techniczne:
Konstrukcja - drewniana
Rozpiętość - 15 m
Długość - 7.0 m
Powierzchnia nośna - 13 m2
Prędkość przeciągnięcia - 60 km/h
Prędkość ekonomiczna - 75 km/h  , opadanie 0,7 m/s
Prędkość optymalna - 83 km/h  , opadanie 0,72 m/s
Prędkość dopuszczalna - 250 km/h
Dopuszczalna prędkość otwarcia hamulców  - 200 km/h
Dopuszczalny ciężar w locie - 370 kg
Ciężar własny - 255 kg
Obciążenie powierzchni - 24.6 / m2
Dopuszczalny współczynnik obciążenia + 6 , - 3 G
Doskonałość - 35
Szybowiec dopuszczony jest do - akrobacji podstawowej.

SZD-48-3 "JANTAR standard 3"

Jednomiejscowy szybowiec wyczynowy klasy standard, zaprojektowany i skonstruowany przez W. Okarmusa. Zbudowano 728 egzemplarzy, z tego 587 na eksport. Doskonałość 40. Jest to rozwojowa wersja znanego szybowca SZD-48 Jantar standard 2 z uwzględniająca wprowadzenie szeregu zmian prowadzących do poprawy  własności użytkowych oraz komfortu pilota i jego większej operatywności w kabinie, jak i do powiększenia trwałości ważnych zespołów szybowca. Jest on zbudowany całkowicie z laminatu szklano-epoksydowego i ogólnie podobny jest do Standard 2, choć na zmienioną limuzynę i powiększone usterzenie kierunku oraz nieco dłuższy kadłub. Szybowiec spełnia wymagania przepisów OSTV-76. Jest to wolnonośny ramienio-płatem za skrzydłami o obrysie trapezowym, bez skosu, ze wzniosem 1.3 stopnia i profilem NN-8. Kadłub o konstrukcji skorupowej ma centralną partię kratownicową oraz bardzo smukły kształt. Zastosowano balast wodny 150 L. Usterzenie ma kształt litery T. Kółko podwozia 350x135 z tarczowym hamulcem, jest całkowicie wciągane w kadłub. W końcu ogona zastosowano małe kółeczko obudowane do połowy, szybowiec ma zamontowaną limuzynę z przodu i podnoszoną do góry.  Wyposażenie kabiny stanowi komplet przyrządów  firmy PZL. Na stateczniku kierunku zabudowano dodatkową dyszę kompensacyjną dla wariometru oraz antenę radiową. Na zamówienie montuje się zaczep do startu za wyciągarką z radiostację RS-6101-1 i aparaturę tlenową. Z konstrukcji tego szybowca wyprowadzono dalszą wersję SZD-52 JANTAR 15 z klapą skrzydła, w klasie 15 metrowej.

SZD-42-2 "JANTAR 2B"

Jednomiejscowy wysokowyczynowy szybowiec klasy otwartej, bazujący na konstrukcji SZD-42-1. Jest wolnonośnym ramienio-płatem posiadającym laminarne skrzydło o dużej rozpiętości i wydłużeniu, z konwencjonalnym usterzeniem w układzie krzyżowym, z całkowicie wciąganym kołem głównym i balastem wodnym 170L. Ma zmodyfikowane wyważanie usterzenia wysokości. Skrzydło jest cztero częściowe z laminarnymi profilami i posiada obrys trapezowy bez skosu, z dodatnim wzniosem. Konstrukcja jednodźwigarowa bez żeber, ze skorupą z laminatu szklano-epoksydowego, z rdzeniem ze spiekanego tworzywa. Skrzydło ma bez-szczelinowe lotki i klapy, hamulce aerodynamiczne DSF z lekkich stopów, wychylane z górnej i dolnej powierzchni skrzydła. Kadłub skorupowy ma partię centralną złożoną z kratownicy spawanej z rur stalowych, która łączy się ze skrzydłami i podwoziem kołowym. Obszerna kabina na dwudzielną limuzynę z częścią ruchomą zaczepioną z tyłu i podnoszoną do góry. Fotel ma nastawiane oparcie oraz regulowane pedały. usterzenia wolnonośne o obrysach trapezowych ze statecznikami i sterami. Statecznik wysokości wyposażono w urządzenie wyważające, a statecznik kierunku w zabudowaną antenę radiową. Szybowiec ma typowe wyposażenie dla sprzętu tej klasy.